10 Ocak çalışan gazeteciler günü münasebetiyle gazeteciler hatırlanır, 1977 yılında başladığımız meslek hayatımıza 1980 yılında Yeni Asya gazetesi ile İstanbul’da devam etmişiz. Hem okul hem meslek hayatına devam ederken şimdi bakıyorum 49 yıl geçmiş meslek hayatımızda. Tabi bu meslekte eski keyif ve zevkini kaybetmiş durumda, sosyal medya bu mesleği bitirdiğini düşünüyorum. Elinde her telefonu olan sanki gazetecilik yapıyor tabi buda teknolojinin verdiği bir kolaylık.
Şimdi düşünüyorum da eski gazeteler elle harfler tek tek döşenerek basılırdı. Ben köşe yazılarımı şimdiki gibi oturduğum yerden yazıp gönderemezdim. Daktilo da yoktu elle yazar sonra sabahtan gazeteye götürür verirdim.
İkindiye kadar o yazılar ancak dizilir basıma hazırlanırdı. Sonra gazete kurşun dizileri ile biraz daha kolaylaştı zannedilirken, resim bir ayrı fotokopi ile zor şartlarda birkaç tane resim kullanılarak gazeteye konurdu.
Daha sonra bilgisayar icat oldu yazılar orada yazılıp teknolojiye ayak uyduruldu. Tam iş rayına girdi derken teknoloji gazetenin önüne geçti. Sizin mesleğinizin ne olması önemli değil elinde telefonu olan herkes gördüğünü çekip paylaşıyor.
Siz bir gün sonra gazetede okuyacakken anında sosyal medyada okuyorsunuz. Bırakın gazeteciliği televizyon bile bazı konular dışında izlenmez hale geldi. Onlarda yaşayabilmek için partilerin güdümüne girerek onların istediği şekilde yayın yapıyorlar.
Eskiden gazeteci sayısı belli başlı idi, bu kadar ekonomisi yoktu. Şimdi ise ver parayı yayınlata döndü, yaşayabilmek için bunlar artık gerekli hale geldi. Ben İstanbul’da Beyazıt’ta güvercinler ile haber yaparken tepeden bakma dakikalık fotoğraf makinesi ile resim çektim.
Tabi resimde çıkan bendim altında da foto Erdoğan yazılı idi bunu halen saklarım. Makineyi ayarladım geçtim karşısın resim çekilmişti. Onu ertesi günü gazetede görmeyi merakla bekledim, var mı şimdi böyle bir merak?
49 yıl nerede ise yarım asırdır bu mesleği devam ettiriyorum, bunca zaman yazdık çizdik, tabi bu arada 12 adet kitap yazmaya çalıştım. Aksaray tarihini hazırlarken Aksaray’ın tüm ilçe, kasaba ve köylerini birkaç defa gezmişimdir.
Artık yaşımız belli yaşa gelince kitap konusunda yoruluyorsun, kitap yazmayı bıraktım. Köşe yazılarına devam ediyorum. Tabi Aksaray da 25 yıl ayrıca televizyon programları yaparak nerede ise Aksaray’ın üçte ikisini sizlere izletmeye çalıştım.
Ekonomik beklentilerden uzak her dönemi dolu dolu olan meslek hayatım olmuştur. Bundan sonra bu mesleğe yeni katılan ve tüm meslektaşımın gazeteciler gününü kutluyor, bundan sonraki çalışmalarında başarılar diliyorum.
